1 maand Panama in beeld gebracht

Dag Lieve Belgjes,

Ik wil me nu al excuseren voor de volgorde en wijze waarop de foto's zullen verschijnen op jullie scherm. Ik ben gewoon heel slecht in computertoestanden, maar wou jullie toch wat foto's tonen.

Nu aangezien ik niet weet hoe ik onder de juiste foto de juiste tekst kan schrijven, gaan jullie mogen puzelen!

Foto 1: misschien herinneren jullie nog dat ik sprak over de Costway die uitkijkt op panama city, wel ik ben nog eens daar naar toe geweest, maar dan ' s avonds. Ik kan alleen zeggen dat het supermooi is en gezellig is om daar te wandelen en dat het op foto niet zo fantastisch lijkt, maar het geeft een idee.

Foto 2: Porto Bello is een uit ford met hele oude kanonnen. Ik heb altijd rode ogen op avondfoto's en het zal jullie waarschijnlijk niet verbazen dat ik niet weet hoe dit te corigeren op de computer.

Foto 3: Gisteren zijn mijn nagels gelakt door Fatima uit mijn klas op Panamese wijze.

3 lagen paars/roze afgewerkt met een randje wit ( zodat je nooit vuil LIJKT te hebben onder je nageltjes). Mijn mama was superblij dat ik die geen make-up gebruik dan toch perfecte nageltjes heb.

Foto 4: Panamesen geven veel affectie! Dit is de familie uit Panama City waar ik 4 dagen verbleef ( Ja ik ben officieel nog geen student, dus ik hoef niet alle dagen naar de unief). Ze hebben mij superveel verwend.

Foto 5 : Ik at op dat moment het vruchtvlees uit een Pipa ( dat is wat hangt in palmbomen). De walletjes onder mijn ogen doen me eraan herinneren dat het waarschijnlijk een te warme nacht was om goed te slapen.

Foto 6: Dit weekend ging ik naar Isla Grande met de dochter en de zoon ( en wat vrienden van hen) uit de familie waar ik even geleden over sprak. Ver rijden met een boemelbus, maar het was echt prachtig: het water is er helder, de natuur is prachtig daar, je mag overal zwemmen en toch is het eiland niet eens zo toeristisch. ( veel meer foto's zijn te vinden op facebook!!!)

Foto 7: Mijn unief

Foto 8: Mijn mama en mijn papa gingen naar een trouwfeest, ik ging naar de cinema. Mijn mama had heel heel veel schmink aan en tonnen parfum! Ik ging naar Don't mess with the Zohan en de Panamesen hielden zich dus echt niet in, ze lagen plat van het lachen ( of er nu mensen rondom hen zitten of niet, dat maakt geen verschil).

Foto 9: Zicht vanuit het appartament in Panama City.

Foto 10: Mijn zeer gesuikerde, maar lekkere verjaardagstaart op dag 1.

Heel graag had ik ook nog een foto gepost van de fitnesszaal hier in Penonome, maar dit chaotisch warhoofd was haar fototoestel weer vergeten natuurlijk. Eergisteren ging ik met Diana en Pati gaan fitnessen in een gebouw dat niet groter is dan 2 woonkamers ( een aerobiczaal en de fitnessruimte zelf). De mensen buiten kunnen via ramen de bezwete sporters gadeslaan. 1 toestel is elektrisch en dat was kapot, dus caloriënverbruik of afstand of wat dan ook kwam ik niet te weten. Het was was wel heel leuk en het kostte me slechts 0.75 eurocent. Ik had die beweging echt nog eens nodig, want ik ben nogal bang om veel te verdikken, want het eten hier blijft vettig! ( maar wel lekker hihi)

Foto's van uniefvrienden volgen later!

Gisteren zag ik trouwens alle afs-studenten van mijn regio nog eens op een meeting en moesten we zo vooraan babbelen over onze gevoelens na een maand Panama in het spaans voor al die families. Wel nog spannend, maar mijn niveau spaans leek mij in vergelijking met sommige anderen nog ok. Het was heel fijn hen nog eens terug te zien en we hebben veel dingen gepland, Joepie!

Ik hoop dat degenen die hun eerste weekje unief achter de rug hebben al veel nieuwe vriendjes hebben gemaakt en nog niet te veel moeten studeren!

Liefs Liesbeth

Wist je dat???

Dag lieve schatten!

Ik ga jullie in dit berichtje niet verder vertellen over hoe, waar en met wie ik Panama beetje bij beetje ontdek, maar ik ga simpelweg 10 weetjes over Panama geven.

Wist je dat in Panama:

1. Vrouwen niet moeten rechtstaan op de bus! Een gentleman zal zoals het hoort zijn plaatsje afstaan.
2. Fietspaden hier niet bestaan, mijn gezin heeft niet 1 fiets.
3. Meisjes hun lange haar dragen in een staart of dot met gel heel strak naar achteren gekamd. (alsof ze vettig haar mooi vinden) Een froefroe laten knippen hier is immers het domste dat je met deze hitte kan doen.
4. Ik naar de unief mijn eigen wc-papier moet meenemen, niemand lijkt dat hier vreemd te vinden.
5. Men met ijskoud water doucht!
6. Meloenen en bananen (Platanos) hier ook in de groente-versie bestaan (kan je zuiver niet eten omdat het zo hard is). Meloen kan men koken in water en Platanos kan men koken of frituren of opwarmen met zoetigheid rond. Keilekker allemaal!
7. De tweede persoon meervoud in het Panamees spaans gebruikt men niet. Voor 'jullie' gebruiken ze dus ook de 3de persoon.
8. De airco op de meeste openbare plaatsen (school, bus, shoppingscenter,..) om te bevriezen is. Ik neem dus altijd een trui en een sjaaltje mee, waar ze hier om lachen natuurlijk. Panamesen verafgoden frisheid!
9. Reclame op televisie hier meer tijd inneemt dan het programma zelf, mijn favoriete soap Victoria bijvoorbeeld wordt 6 keer onderbroken.
10. Jongens die aanleg hebben tot krullend haar verstoppen dit onder hun petjes, omdat ze krulletjes hier niet mooi vinden!!

Haha inderdaad, hoe een cultuur kan verschillen!

Alles blijft hier trouwens goed gaan met me, heel heel veel liefs

Liesbeth

Liesbeth en haar prille sociale netwerk.

Mis amores!!!

Het is vrijdagmorgen 8.30, ik zit in een lokaaltje met een computer van een vriend van Paulo. Ik ben inderdaad nog eens een dagje mee naar zijn unief, aangezien ik tot zaterdag weer in de City verblijf. Ze zijn een belangrijke test aan het maken en het sfeertje vooraf was te vergelijken met de sfeer in 6lawib voor een wiskundeGO, panamezen kunnen dus ook stressen.
Ik ben ondertussen nu zelf ook al 5 dagen naar de unief geweest in totaal en het is echt superleuk!!! Yory is een flapuit en mijn lachpartner in de klas, Rolly trakteert me in de pauze altijd op een koffie ( en pauzes zijn hier heel lang, aangezien lessen veel later beginnen en veel te vroeg stoppen), dankzij hem gaat mijn spaans ongelooflijk goed vooruit, dan is er nog de sympathieke anais die eigenlijk niet in mijn klas zit, mijn goedlachse busmaatje Karen en zijn er ook duidelijk nog wat jongens die heel graag een blank lief willen:). Het fijne gewoon hier is dat iedereen hier iedereen aan elkaar voorstelt en het is toch immens leuk dat ik na 5 dagen unief rondlopen zo al veel goeiedagjes kan zeggen tegen mensen die ik via via ken.

Nu ik ben ook wel al heel boos geweest, niet op de mensen van mijn school natuurlijk,
maar op de school zelf of op AFS, ik weet niet op wie ik boos moet zijn. Als trouwe bloglezers weten jullie dat ik normaal zaterdag naar een eiland ging met mijn klas, wel dat gaat dus niet door aangezien ik nog geen officiele student ben en geen verzekering heb ofzo. Dat ging echt zo zalig geweest zijn, maarja kijk ik heb dus al mijn eerste relativeringsmoment achter de rug.

Wat is er nog gebeurt deze week? Wel eigenlijk had ik in mijn vorig berichtje al moeten vertellen over de verkiezingsgekte hier. Zondag koos de belangrijkste partij immers zijn presidentskandidaat en gingen heel veel mensen stemmen. Tijdens de reclame op tv maakten de 2 al weken hun standpunten niet alleen duidelijk, maar maakten ze elkaar ook nog eens zwart en dit werd zoveel uitgezonden dat ik hun spotjes echt vanbuiten kon. Nu de vrouw heeft het gehaald en zal dus waarschijnlijk president worden in mei, wanneer het dus echt verkiezingen zijn. Mijn mama en papa, die voor de vrouw gestemd hebben, waren euforisch en in mijn stad reden er veel toeterende auto's met vlaggen rond ( voor een select groepje: herinneren jullie Cortona nog, wel zo! ). Dan nog deze week: Ik ben 2 namidagen naar Diana gegaan, een heel goede vriendin van mijn zus in Duitsland. We hebben veel spaans gesproken en foto's gekeken van bv. toen ze prinses carnaval was. Niet normaal gekke gebeurtenis hier dat carnaval schijnt het! Volgende week gaan we gaan shoppen!!

Misschien ga ik vanavond uit en volgende week naar een eiland met zo de dochter van vrienden van mijn familie, maar ik heb al geleerd hier dat ik niet dag per dag moet nemen, maar uur per uur. Alles verandert toch!

Ik ga het mode, weer en eten berichtje weer wat uitstellen, want ik wil geen ellelange blogberichten schrijven. Ik verga op dit moment van de jeuk door de sexy dikke bollen van muggebeten op mijn beentjes, maar ik ben heel gelukkig!

Veel liefs, Liesbeth

Ik studeer toerisme!

Hela!!!

Het is alweer een weekje geleden met wat blognieuws vanuit het zonnige Panama. Ik ga dus beginnen bij vorig weekend. Penonomé stond toen even op stelten, want de nationale held Irving Saladino kwam toen op zo een balkon mijn stadje groeten ( Ik zeg inderdaad stadje, want hoewel dit de hoofdstad is van mijn provincie, kan je het niet vergelijken met gent ofzo, er is bijvoorbeeld geen cinema...) Saladino won voor Panama op de olympische spelen historisch goud en hij is hét voorbeeld voor de jongens en de gedroomde one-night-stand voor de meisjes. ( ze werden echt gek toen hij op het balkon verscheen).

Deze week deed ik een paar niet vermeldingswaardige zaken, maar mss is dit fijn om te weten: ik maakte mijn eerste vriendin, Cindy (18j). Alja eigenlijk regelde mijn mama- zoals bij de kleutertjes- het dat ik een namiddag naar haar kon gaan. Het was wel heel fijn, Cindy is zelf naar zweden met AFS geweest en dat schept een band natuurlijk. Als Panamees meisje heeft ze me ook uitgelegd dat het volgende hier heel normaal is: Sinds een aantal dagen belt David me, een vriend van Paulo en dus gekend door de familie als een brave jongen. Hij wil graag wat meer engels leren en ik spaans, dus leek het hem en mij een goed idee om eens af te spreken. Aangezien ik overdag in de week alleen thuis ben, leek het mij een goed idee dat hij eens langskwam, maar dat mag hier dus niet. Een meisje en een jongen mogen niet alleen in een huis vertoeven. Cindy heeft een vriendje en hij mag alleen komen als er iemand thuis is. Jongeren met liefjes hier huren dus hotelkamers voor een uurtje ofzo, echt redelijk hillarisch vond ik dat!

Nu goed hij zal dus wel eens komen ' s avonds veronderstel ik. Deze week ga ik normaal gezien toch een hele week naar de unief. Woensdag ging ik al een dagje, ik zit in het tweede jaar toerisme, iedereen is dus 19 en het is supervriendelijke grappige klas. Ze spreken heel weinig engels, dus ik zal veel spaans leren. Normaal gezien gaan we volgend weekend een eiland bezoeken met toerisme, dus dan leer ik hen zowat meer kennen dan binnen klasmuren. De lesuren zijn van 7u tot 12u, ik ga me dus volledig smijten vanaf nu in het vroege-opstaan-leventje van de Pamamesen. ( wat niet betekent dat ze hier dan ook vroeger gaan slapen, ze leven gewoon elke dag langer dan wij)

Donderdag was het al staking ( redelijk frequent hier) en zijn we mijn oma gaan bezoeken in een voorstad van de City. Ik heb later dat verlengde weekend trouwens ook de mooiste plek gezien van de City. De stad is immers verbonden met 3 eilandjes via een lange dijk met palmboompjes en bankjes en het zicht dat je daar hebt is echt super. Jammer genoeg was dat weer zo'n plotse beslissing van mijn familie en had ik mijn fototoestel niet bij, maar we gingen terugkomen!

Zo ik had graag nog verteld over het weer, het eten en de mode hier, maar dat zal voor de volgende keer zijn, want het blog lezen moet voor jullie ontspannend blijven!

Heel veel liefs, ik mis jullie, maar ik heb het goed hier, kus

Liesbeth

Panama City

Buenos dias a todos!!!

Ik schrijf hier vanuit internetcafé omdat computer het thuis even begeven heeft (gebeurt hier vaak, alles werkt, alleen af en toe)

Na dinsdag en woensdag veel spaanse tijdschriftjes te lezen, spaanse woorden op te zoeken, goeiedag te zeggen tegen alle vriendinnen van de mama en met de mama hard te oefenen op deftige spaanse zinnen, was ik heel blij om donderdag naar de City te gaan.

We hadden zo'n 2u en een half nodig om met taxi en bus tot bij het appartementje te raken. Taxi's worden hier heel veel gebruikt en door mama flor nog dubbel zo veel, want ze stapt niet echt graag:). De City is ongelooflijk druk en chaotisch, de mooie plekken gaan we een andere keer bezoeken, want het is echt groot. We zijn naar zo een decoratie-voor-je-huis-idee-beurs- gedoe geweest met veel lekker gratis eten. Ik was heel blij om nog eens engels te kunnen spreken met Paulo, hij is echt mijn makker. We hadden gepland om ' s avonds de oma te bezoeken, maar blijkbaar veranderen plannen in Panama nogal vaak. We bleven in het appartementje slapen en daar werd pijnlijk duidelijk hoe lang een panamese vrouw in de badkamer staat ( in ons huis in Penonome heeft de mama haar eigen badkamer). De volgende dag ben ik met Paulo een dagje mee naar de unief gegaan. Het was net wiskundedag en ik die dacht dat ik nooit meer iets met wiskunde te maken zou hebben:). Toch was het echt heel heel leuk, iedereen was keivriendelijk, wou vanalles weten en zowel tijdens de les als na de les hebben we veel zitten babbelen ( wel in het engels, in het spaans ben ik nog niet echt een aangename gesprekspartner..). Met een groepje zijn we ook nog iets gaan eten. Ze hebben aan Paulo gevraagd dat hij me nog eens zou meenemen, dus dat zit wel snor he!. Aangezien ook het papierwerk in panama nogal traag gaat, zal ik wss nog niet naar de unief gaan volgende week en ga ik dus misschien volgende week vrijdag weer een dagje met Paulo mee.

Vandaag gaan Paulo en ik Penonomé wat verkennen, zodat ik volgende week in staat ben om hier mijn weg wat te vinden.

Ik wens degenen die weer moeten beginnen werken en degenen die al terug naar school moeten veel succes, de anderen geniet!!

Dikke kus, Liesbeth

Liesbeth Paula

dag mijn allerliefste schatten!

ik ben veilig toegekomen de 22ste augustus om 21.30 in luchthaven panama city, waar ze tussen haakjes duizend maal vriendelijker zijn dan in Atlanta. we waren daar toen met 3 vlamingen, 2 waalse ( die vlak bij mij wonen), wat denen, noren en duitsers. Met z'n 15 ongeveer in klein busje, keionregelementair met nog eens de bagage op het dak gebonden reden we langs drukke baan naar plaats om te overnachten en volgende dag dag papieren in orde te brengen en kennis te maken met andere 96 AFS studenten in Panama (jip mega veel en ook veel mega tof!). Nu even nog wat indrukken over die baan: ze halen hier links en rechts in, baan staat vol met reclame, chauffeurs toeteren heel heel veel:).

Dan de 24ste vertrokken we alweer met hilarisch klein busje met veel te straffe airco naar penonome en wat omliggende steden. De families stonden te wachten met van die papieren: BIENVENID LIESBETH PAULA( mijn tweede naam, gebruiken jullie nooit, maar hier is het zeker voor mijn mama mijn volledige naam). Ik ben met veel liefde opgevangen, ben rondgeleid in het prachtige huis ( gelukkig door Paulo in het engels) en dan zijn we gaan eten voor mijn verjaardag. ' s avonds kwamen er heel wat vrienden van de familie en ze hebben bij mijn supermooie en lekkere verjaardagstaart gezongen en dan hebben we genoten van een mooie avond op het terras.Er iseen vriend van hun echt gek, maar wel hillarisch, hij geeft de hele tijd supergrappige opdrachtjes. Ik was doodmoe van het tevergeefs de conversatie proberen te begrijpen en dat tijdsverschil zit ook nog in mij natuurlijk, maar toch was het leuk.

De tweede oudste broer zit ook in het buitenland, argentinië- wist ik niet-, hij komt in december.
In de week ben ik alleen thuis met de mama, zal goed zijn voor mijn spaans en het is ook echt een sympathieke. Paulo ( die heel goed engels kan en waar ik op 1 dag al ongeveer alles over weet) en de papa studeren/ werken in Panama city. Donderdag gaan we hun al bezoeken. Volgende week maandag ga ik naar de unief, nog geen idee wat de opties zijn:).

Ik ga straks wat spaanse harry potter proberen lezen in de hangmat, wil het echt snel leren om vrienden te maken. ( zij kennen echt honderden mensen hier, niet normaal!)

Ik zie jullie graag,

Liefs Liesbeth

adios mis amigos!! (+ ADRES)

Hier kan je mij normaal gezien ( ik controleer het wel als ik daar ben) bereiken voor als je ooit eens een briefje wilt sturen:

Familia Picota- Cano
APDO. 0229/ 00098
Miraflores, Penonomé
Coclé, Panama

Jip raar adresje.

Het noodlot slaat toe: Liesbeth is ziek voor haar vertrek! joepie jééj. Die herhalingsinenting van dinsdag? Te lang in de koude staan afscheid nemen van die lieve chirovriendjes? Jammer maar helaas, ik ga mijn familie met koortsachtige oogjes en een loopneusje begroeten! Maar ja die zon zal dat wel snel oplossen daar!
Morgen is het dus de grote dag! 7u vertrek ik, jaja spannend. Op dit moment ben ik eerlijk gezegd meer bevreesd om zonder problemen mijn valiezen op dat vliegtuig te krijgen, zeker in Atlanta (overstap naar panama city), maar goed no stress zeker!

Ik ga jullie keihard missen, maar ik denk dat ik het toch nog niet zo goed besef. Ik ga het eerst moeten voelen, denk ik ...
Jullie waren schatten de laatste tijd ( altijd wel al maar de laatste tijd nog een beetje extra). Hoe leuk panama ook is, terugkeren zal ik ( de grote vrees van mama, papa en grootouders)!!

Verwachtingen? Ik droom natuurlijk wel van prachtige stranden, lichte heuvels, een superlief gastgezin, oudere broers als bodygards, Latino dansen, het panamakanaal:) enz., maar zon is volgens mij de enige zekerheid!

Ik laat zo snel mogelijk iets horen, eenmaal gearriveerd!

Heel heel veel liefs, Liesbeth ( nu nog een bleekscheet!)