Ik studeer toerisme!

Hela!!!

Het is alweer een weekje geleden met wat blognieuws vanuit het zonnige Panama. Ik ga dus beginnen bij vorig weekend. Penonomé stond toen even op stelten, want de nationale held Irving Saladino kwam toen op zo een balkon mijn stadje groeten ( Ik zeg inderdaad stadje, want hoewel dit de hoofdstad is van mijn provincie, kan je het niet vergelijken met gent ofzo, er is bijvoorbeeld geen cinema...) Saladino won voor Panama op de olympische spelen historisch goud en hij is hét voorbeeld voor de jongens en de gedroomde one-night-stand voor de meisjes. ( ze werden echt gek toen hij op het balkon verscheen).

Deze week deed ik een paar niet vermeldingswaardige zaken, maar mss is dit fijn om te weten: ik maakte mijn eerste vriendin, Cindy (18j). Alja eigenlijk regelde mijn mama- zoals bij de kleutertjes- het dat ik een namiddag naar haar kon gaan. Het was wel heel fijn, Cindy is zelf naar zweden met AFS geweest en dat schept een band natuurlijk. Als Panamees meisje heeft ze me ook uitgelegd dat het volgende hier heel normaal is: Sinds een aantal dagen belt David me, een vriend van Paulo en dus gekend door de familie als een brave jongen. Hij wil graag wat meer engels leren en ik spaans, dus leek het hem en mij een goed idee om eens af te spreken. Aangezien ik overdag in de week alleen thuis ben, leek het mij een goed idee dat hij eens langskwam, maar dat mag hier dus niet. Een meisje en een jongen mogen niet alleen in een huis vertoeven. Cindy heeft een vriendje en hij mag alleen komen als er iemand thuis is. Jongeren met liefjes hier huren dus hotelkamers voor een uurtje ofzo, echt redelijk hillarisch vond ik dat!

Nu goed hij zal dus wel eens komen ' s avonds veronderstel ik. Deze week ga ik normaal gezien toch een hele week naar de unief. Woensdag ging ik al een dagje, ik zit in het tweede jaar toerisme, iedereen is dus 19 en het is supervriendelijke grappige klas. Ze spreken heel weinig engels, dus ik zal veel spaans leren. Normaal gezien gaan we volgend weekend een eiland bezoeken met toerisme, dus dan leer ik hen zowat meer kennen dan binnen klasmuren. De lesuren zijn van 7u tot 12u, ik ga me dus volledig smijten vanaf nu in het vroege-opstaan-leventje van de Pamamesen. ( wat niet betekent dat ze hier dan ook vroeger gaan slapen, ze leven gewoon elke dag langer dan wij)

Donderdag was het al staking ( redelijk frequent hier) en zijn we mijn oma gaan bezoeken in een voorstad van de City. Ik heb later dat verlengde weekend trouwens ook de mooiste plek gezien van de City. De stad is immers verbonden met 3 eilandjes via een lange dijk met palmboompjes en bankjes en het zicht dat je daar hebt is echt super. Jammer genoeg was dat weer zo'n plotse beslissing van mijn familie en had ik mijn fototoestel niet bij, maar we gingen terugkomen!

Zo ik had graag nog verteld over het weer, het eten en de mode hier, maar dat zal voor de volgende keer zijn, want het blog lezen moet voor jullie ontspannend blijven!

Heel veel liefs, ik mis jullie, maar ik heb het goed hier, kus

Liesbeth