Een blogberichtje heeft even op zich laten wachten.
Het wordt dus even goed denken waar ik gebleven was. Okay, vorige vorige donderdag, vrijdag en zaterdag was er reunie AFS met alle studenten van het uniefprogramma en het vrijwilligerswerk ( +18 dus allen) in Gorgona-aan zee- om zo te evalueren hoe we ons voelen na 1 maand Panama. Echt heel relaxed was dat: zwemmen, keilekker eten, heel hard lachen met enkele vreemde gewoontes van Panama en af en toe terug Nederlands kunnen praten! (Het is te zeggen, in mijn hoofd klopte mijn nederlands niet, ik was gelijk mijn Oost-Vlaams accent kwijt de eerste dag...)
FOTO: Nele van België en ikzelf
Dan in de week die daarop volgde, ging ik naar het verjaardagsfeestje van mijn tio (nonkel, hoewel hij eigenlijk geen familie is, maar goeie vrienden hier in Panama zijn zoals familie en dan noem je hen er ook zo naar...). Op een bepaald moment: 'OOH Liesbeth, wat zingen jullie in België bij de taart?' enja ik kon er niet onderuit om 'lang zal hij leven' voor Tio Galo te zingen terwijl 30 man naar mij aan het kijken was. Tia Mimi en tio Galo wonen trouwens in het mooiste huis dat ik in mijn hele leven al gezien heb.
Dan dit weekend ben ik zaterdag naar de Patronales van Aguadulce geweest. Adri (leerde ik kennen in Isla Grande) uit Panama City is mij -zoals het hoort-thuis komen ophalen en nadat hij het vertrouwen van mijn mamatje had gewonnen, zijn we vertrokken. Zoals dat allemaal snel gaat in Panama, zijn zijn vrienden sinds dat dagje ook mijn vrienden. Ik ben trouwens helemaal zot van die defilés met tamtammuziek. Ik mocht niet blijven 's avonds en dat is wel ontzettend jammer, want die straatfeesten hier zijn waw.
Zondag ging ik met Davis, Vilde, Pieter en Justin ( 3 AFS'ers Penonome en 1 echte Panamees) naar het strand, wat alweer heel relaxed was. Ik vraag me wel af, waarom het strand op sommige plekken zwart is.
Deze week stond volledig in het teken van de juiste jurk, schoentjes, accessoires en make-up vinden voor het trouwfeest, waar we dit weekend naar toe gaan. (Gelukkig hielp Diana me daarmee) Ik denk dat mijn mama wil stoefen met haar blank dochtertje enja een goed voorkomen is hier van wereldbelang.
( Jip liguanen zijn hier soms huisdieren: echt gek zo'n beest is supersterk en gevaarlijk ook, maar heb ik niet al eerder verteld dat Panamesen machokes zijn? )
Ziezo, het was me alweer en waar genoegen jullie verder op de hoogte te houden van mijn doen en laten. Ik zie jullie graag,
Liefs Liesbeth
2 opmerkingen:
Wauw Iguana's, alsof de eeuwigheid bestaat en een stukje oertijd als een minidinosaurusje over de daken van de huizen loopt. Veel succes met het vinden van je ticket!!!
wow liesbeth, ik heb echt zo het gevoel dat je in't land van melk en honing bent terechtgekomen. Het ziet er echt een lekker land uit! Terwijl ruth daar aan't verkroeten is in de bergen (grapje eh Ruth, die ongetwijfeld ook uw blog leest), zitte gij te plonzen in een schoon waterke. Liesbeth, ik hoop dat je panama volledig tot je toelaat om volgend jaar dan weer los te laten en ons terug toe te laten. Groeten Reindert
Een reactie posten